Donderdag 21 oktober

De eerste, echte lesgeefdag. Spannend, spannend, spannend! Om 7.25 uur vertrekken we naar Tabor School. Lekker vroeg, maar de Ethiopiër zijn hier allemaal al vanaf een uur of 5.00/6.00 wakker en zo actief als het maar kan. Dat heeft ook wel met het weer te maken, want 's morgens is het hier nog lekker koel en fris, rond het middaguur is het buiten zowat niet uit te houden en dus te warm om iets te doen.

Op school hebben we eerst een les bekeken, toevallig weer een Engelse les van dezelfde docent als twee dagen geleden. Toen was ik zelf aan de beurt. Als eerste gaf ik mijn Engelse les met het prentenboek Max en de toverstenen. Dit deed ik aan de hand van de handpop die ik had meegenomen. Nadat ik het boek had voorgelezen mochten de kinderen het werkblad maken. Met het uitdelen hiervan kreeg ik hulp van de Engelse leraar, hij wist natuurlijk precies in welke groepjes de kinderen altijd samenwerken. Dit was heel fijn, zeker ook omdat hij van te voren wel gevraag heeft of hij me mocht helpen. Alemu, mijn student, vond ik vervelend. Het was een Engelse les die ik gaf, maar als de kinderen iets niet begrepen, ging hij direct vertalen in het Amhaars. Heel irritant, het stoorde ook voortdurend de les en ik had het gevoel dat ik niet goed in de les zat. Hij zei wel steeds dat ik het moest zeggen als hij mij moest helpen met iets, maar ik vroeg hem niets en hij vertaalde gewoon. Met de evaluatie na de theepauze heb ik ook gezegd dat ik het heel vervelend vond. Hij pakte dit niet zo goed op. Mannen staan hier toch echt nog wel boven vrouwen en commentaar is blijkbaar niet gewenst. En het blijkt ook dat hij niets met de feedback gedaan heeft, want in de les muziek die ik hierna nog gegeven heb, vertaalde hij gewoon weer. Toen ben ik echt keihard geweest, gezegd dat hij moest gaan zitten en dat hij stil moest zijn en dat IK lesgaf. De les zelf ging goed van start. Ik heb de kinderen laten discussiëren over wanneer zij zich gelukkig voelen. Discussiëren is hier heel gewoon, bijna elke les wordt deze werkvorm wel toegepast. Dus heb ik dat ook maar gedaan, want het stond niet op mijn lesvoorbereidingsformulier. De antwoorden die ik hierna kreeg van de kinderen, waren echt overweldigend. De kinderen waren gelukkig met hele kleine dingen. Met de kleren die ze aan hebben, met de schone kleren, met het feit dat zie hier op school mochten zijn. Geluk kan zo klein zijn, dat heb ik mijn in deze les heel goed gerealiseerd. Na de discussie heb ik het liedje ‘If you're happy and you know it, clap your hands' aangeleerd. Hier in Ethiopië wordt in de klassen veel gebruik gemaakt van herhalen. In Nederland gaat een liedje aanleren makkelijker, maar met hulp van de Engelse leraar is het goed gelukt. Ook nu heeft hij weer gevraagd of hij mocht helpen. Ik heb hem natuurlijk even goed bedankt voor zijn hulp. Na de lessen hadden we nog even overleg bij de directeur. Hij had aardappels voor ons laten halen en laten koken. We moesten ze zelf nog pellen en dan lekker op eten. Dit was goed voor onze buik. Anne had hem 's morgens namelijk verteld dat er een paar van ons ineens het lokaal uit konden lopen, omdat we allemaal wat last hadden van onze darmen enz. Toen had hij dit dus voor ons geregeld. Echt super!

Om 15.00 uur ongeveer waren wij weer lekker in het hotel. Heerlijk om er zo vroeg weer te zijn en de tijd te hebben om nu vast het verslag te schrijven en even bij te komen.